Snel ben ik omgedraaid om weer naar huis te rijden. En inderdaad, de grote boom (hoger dan het huis) is volledig omgevallen. In 3 verschillende stukken zelfs. Tegen het huis ligt een groot gedeelte van de boom, en de doorgaande straat voor het huis wordt ook geblokkeerd door een afgebroken stuk boom.
Het derde gedeelte ligt met de laurierhaag mee naar de buren.
Een wonder dat er geen schade is.

Na kort overleg met elkaar besloten de brandweer te bellen, dit laten liggen is veel te gevaarlijk. Na uitleg kwam de brandweer met een wagen polshoogte nemen.
De stukken boom tegen het huis en over de weg werden afgezaagd en op het gras gegooid, voor de rest was het mijn eigen probleem
Nu snap ik wel dat ze niet mijn troep gaan opruimen, maar je staat daar wel even te kijken met een half afgezaagd boom in je tuin.

Gelukkig kwamen de buren Peter en Caroline helpen, waardoor we toch nog in korte tijd de boom hebben kunnen verzagen. ’s Avonds is er nog iemand langs geweest om stammetjes op te halen voor stookhout, en dit weekend zullen we de rest naar de stort brengen.

Meer foto’s zijn te vinden in: Fotoalbum: Omgewaaide boom

Het is een beetje zinloos om elke keer 1 flesje schoon te maken, dus moet je het groots aanpakken. In de grote plastic bak gaan met gemak de inhoud van 3 kratten. Flesje leeg gieten, spoelen met de flessenspoeler en in de bak mikken, flink wat schoonmaakmiddel erbij en lekker een nachtje laten soppen.
De volgende dag mag je alles weer in omgekeerde volgorde doen
Als je daar dan saai flesjes staat te voelen, heb je echt het gevoel van “en mijn hobby’s zijn flessen schoonmaken …”.
Het drinken van je eigen gebrouwen biertje tijdens het schoonmaken maakt overigens een hoop goed

Beide speeldingen moesten van degelijke kwaliteit zijn, en niet al te klein. Gewoon in 1 keer goed dus.
Uiteindelijk werd het voor Niels een zandbak in de afmetingen 3 meter bij 1,4 meter met een rand van 30 cm hoog. Na het uitzoeken van een zandbak kwam het moeilijkere werk: een trampoline uitzoeken.
Vast stond dat het een flinke joekel moest worden, we hadden tenslotte al een hele kleine eenpersoons staan.
Een eerste zoektocht leerde een aantal dingen: de prijzen tussen merken en webshops varieert enorm voor een trampoline van hetzelfde formaat, ze zijn in lekker grote afmetingen te koop, en als laatste: je kunt ze ingraven.

Zoals eerder gezegd, wilde we het in 1 keer goed doen. Daarom besloten we om de allergoedkoopste modellen links te laten liggen en een goede stevige middenklasser uit te zoeken (voor zover je dat kan beoordelen uiteraard).
We kozen voor een trampoline van 3,66 meter in doorsnede van het merk Moonwalker uit de categorie ’sport’ (volgens de uitleg: ‘Kwaliteit trampoline voor fanatieke springers’). Naast de wat betere specs heeft deze trampoline ook nog eens een toelaatbaar gewicht van 150 kilo, terwijl de meeste trampolines een toelaatbaar gewicht van 100 kilo hebben.
Omdat papa ook wel eens met de kinderen wil springen, zonder meteen met de zakjapanner te moeten uitrekenen of dat binnen de grenzen valt, leek zo’n sterkere trampoline me een uitstekende keus.

Na veel wikken, wegen en goed zoeken hebben we uiteindelijk de zandbak en trampoline besteld. We besloten de trampoline te gaan ingraven, maar daar zal ik nog een apart stukje over schrijven.

Gezien alle vertragingen van gisteravond (het verhaal van het konijn) waren er nog behoorlijk wat hapjes over. Ook van het vlees zelf was nog aardig wat over, dus dat kon allemaal mee naar de camping. En zo reed ik dus uiteindelijk met een koelbox vol lekkernijen naar de camping

Aangekomen op de camping was het ondertussen lunchtijd, dus ik en de koelbox werden als een welkome verschijning gezien … toch weer fijn als men je weet te waarderen
Op het kleine campingtafeltje werd de inhoud uitgestald voor de lunch: verse chilli-salsa, in limoen gemarineerde entrecote, zalmrolletjes en verse broodjes.
Nadat iedereen op knappen stond van deze zware lunch was er nog een dessert: een flink stuk bananentaart
Hoewel de bodem van de koelbox nog niet in zicht was, kon er echt niets meer in. De rest werd bewaard voor later.

Nog naboerend van de smakelijke lunch hebben we heerlijk in het zonnetje gezeten, genietend van het heerlijke weer en de spelende kinderen in de speeltuin.
Na zo’n een tijdje doorgebracht te hebben was het toch wel weer tijd voor ‘iets lekkers’. De koelbox werd weer tevoorschijn gehaald
Niet veel later stond de campingtafel vol lekker hapjes: Komkommertaartjes met gemarineerde forel, Komkommertaartjes met gegrilde kip en Prosciuttorolletjes. Buurman Peter had nog wel een fles champagne in de koelkast staan, dus die werd ook nog even opengetrokken.
Als ware sterren van het laatste programma ‘De Gooise camping’ zaten we daar onze luxe hapjes met champagne weg te spoelen

Na een paar keer wat grappen hierover vroeg hij voorzichtig of het nu serieus was of niet, hij kon er zo eentje meenemen. Ik probeerde nog dat het met hok en alle andere spullen erbij niet in zijn auto ging passen. Ook dat argument werd van tafel geveegd.
Inmiddels was ik al om, dus stiekem een SMS gestuurd dat hij dan maar de santekraam moest regelen, maar wel stilletjes want Simone en de kinderen mochten nog niets weten.

Anderhalf uur later kwam Mark aan met een auto vol met konijnenspullen en een konijntje op de stoel. Niels en Elise stonden al onder de douche, dus heel voorzichtig liepen we met het konijntje naar boven. De kinderen waren meteen enthousiast
Nog nooit werd er zo snel (en toch grondig) afgedroogd en tandengepoetst! Vlug een pyjama aan en weer naar het konijntje kijken. Jebbe en Mark waren ondertussen al druk bezig het hok in elkaar te zetten, terwijl het konijn bij Simone op schoot zat bij te komen.
Uiteraard wilden Niels en Elise meteen met het konijntje knuffelen, hij was zo lekker zacht!

Inmiddels was het toch al erg laat aan het worden en was het al ver voorbij kinderbedtijd. Als het konijntje even mee naar boven mocht, waren de kinderen bereid het voorlezen te laten vallen
Na uitgebreid naar het konijntje gekeken te hebben en geknuffeld te zijn, was het nu echt de hoogste tijd om te gaan slapen. Nog een keer werd er naar het konijntje gezwaaid. Tot morgen lief konijntje

Gelukkig waren Jebbe en Mark ondertussen al klaar met het hok in elkaar zetten, zodat hij konijntje nu echt even tot rust kon komen. Voorzichtig snuffelend aanvaarde hij zijn nieuwe onderkomen, gevuld met lekker warme stro.

Update: Inmiddels is er ook maar een ren aangeschaft voor snuffie

De uitnodigingen werden geprint, en Elise mocht zelf alle namen er op schrijven:

Een paar dagen later was het dan eindelijk zover: met 6 meiden (en Niels) liepen we van school naar huis, op naar de knutselclub!
Eerst met zijn allen een broodje eten, en daarna nog even dansen.
Na het dansen was het dan zover: we gingen nu echt knutselen. De knutselopdracht bestond uit het maken van kijkdozen.

Speciaal hiervoor had ik allemaal knipvellen voor kijkdozen uitgeprint zodat ze deze eerst zelf in konden kleuren. Dat hoefde ik ze niet nog een keer uit te leggen! Driftig begon iedereen in de grote stapel te zoeken naar het thema voor zijn eigen kijkdoos.

Binnen 5 minuten was iedereen al druk begonnen aan het inkleuren van zijn knipvellen voor de kijkdoos. Na het inkleuren moesten deze uitgeknipt worden om vervolgens in de doos vast te zetten.
Links en rechts werd al extra hulp ingeroepen voor het knippen van de ‘kijkgaten’ van de doos.
Terwijl iedereen bezig was de laatste hand te leggen aan zijn kijkdoos, begonnen de eerste mama’s al binnen te druppelen om hun kinderen al weer op te halen.

We hebben met zijn allen genoten van een heerlijk middagje knutselen, wat om was voor er erg in had. Missie geslaagd dus!

p.s. : De knipvellen voor een kijkdoos kun je hier vinden.

Naast deze blog heb ik ook nog een aantal andere blogs: Teleblog, World of Disneyland en Bijzondere Recepten.

Op deze blog kun je de dingen terug vinden die mij dagelijks bezig houden.
Gewoon de alledaagse dingen in en rond het huis of andere persoonlijke zaken.